هزینه‌های سرسام‌آور اسباب‌کشی در تهران/ حتی یک ماه حقوق کارگر هم پاسخگوی آن نیست
این روزها، هزینه‌های مربوط به جابه‌جایی در تهران به حدی رسیده که در بیشتر موارد، از درآمد ماهانه یک کارگر هم بیشتر شده است. این نابرابری عمیق بین دستمزد کارکنان و هزینه‌های نقل مکان، زندگی جامعه کارگری را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.
آرمان زارعی: اسباب‌کشی در تهران، دیگر تنها به جابه‌جایی چند کارتن و مبلمان محدود نیست؛ بلکه به پروژه‌ای پرهزینه و طاقت‌فرسا بدل شده که برای بسیاری از خانواده‌ها، معادل یک بحران مالی جدی است. در شرایطی که تورم سرسام‌آور هزینه‌های مسکن، غذا و حمل‌ونقل را به‌شدت افزایش داده است، اکنون حتی جابجایی از یک منزل اجاره‌ای به منزل دیگر می‌تواند به اندازه یک سفر تعطیلاتی برای خانواده‌ها هزینه‌بردار باشد.
کرایه یک کامیونت مسقف برای جابجایی وسایل یک واحد با متراژ ۷۰ تا ۹۰ متر در مناطق مختلف تهران، بین ۶ تا ۹.۵ میلیون تومان متغیر است. این مبلغ بدون احتساب هزینه کارگر، بسته‌بندی، تعداد طبقات و مسیری که مجبور به طی کردن هستید، تعیین می‌شود. همچنین این خدمات ابتدایی نیز بسته به روز هفته، منطقه مبدأ و مقصد و شرایط ترافیکی، ممکن است تا ۲۰ درصد تغییر کند.
مردم در گفتگو با خبرآنلاین اظهار می‌کنند که این هزینه‌ها به طرز غیرقابل باوری نسبت به سال گذشته افزایش یافته است. یکی از ساکنان تهرانی که به تازگی از خیابان جمهوری به تهرانپارس نقل مکان کرده، می‌گوید: «برای کرایه ماشین و استخدام دو کارگر، بدون خدمات بسته‌بندی، ۱۴ میلیون تومان پرداخت کردم. واقعاً نمی‌توانستم باور کنم؛ انگار دارند طلا جابه‌جا می‌کنند، نه یخچال و ماشین لباسشویی!»
هزینه کارگری برای ۳ ساعت اول کاری بین ۵۵۰ تا ۷۵۰ هزار تومان برای هر نفر محاسبه می‌شود. هر ساعت اضافی نیز بین ۲۵۰ تا ۳۵۰ هزار تومان به حساب می‌آید. جابه‌جایی یک منزل معمولی که معمولاً بین ۴ تا ۵ ساعت به طول می‌انجامد، نیاز به حضور دو یا سه کارگر دارد. از این رو، باید حدود ۳ تا ۴.۵ میلیون تومان تنها برای دستمزد کارگر در نظر گرفته شود.
جابجایی از طبقات بالا نیز هزینه‌های اضافی دیگری به همراه دارد. برخی شرکت‌ها بابت هر طبقه بدون آسانسور بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ هزار تومان هزینه اضافی طلب می‌کنند. در مواقعی که آسانسور خراب باشد یا استفاده از آن ممنوعیت داشته باشد، کارگران مبلغ اضافی را به صورت توافقی و در محل تعیین می‌کنند و گاهی بحث و چانه‌زنی به میان می‌آید.
اگر بخواهید از خدمات بسته‌بندی حرفه‌ای نیز بهره‌مند شوید، باید برای منزلی با متراژ ۷۰ تا ۹۰ متر، مبلغی بین ۸ تا ۱۵ میلیون تومان در نظر بگیرید. قیمت هر کارتن بسته‌بندی بین ۸۰ تا ۱۵۰ هزار تومان است و به طور معمول، هر منزل برای بسته‌بندی اصولی به ۳۰ تا ۵۰ عدد کارتن نیاز خواهد داشت. یکی از مشتریان در این زمینه می‌گوید: «من فقط ۱۲ میلیون تومان پرداخت کردم که وسایل را بسته‌بندی کنند، اما بعداً متوجه شدم که بسیاری از وسایل در کارتن‌ها آسیب دیده‌اند؛ اصلاً به درستی چیده نشده بودند.»
علاوه بر این موارد، اگر وسایل خاصی مانند پیانو، یخچال ساید بای ساید، ماشین لباسشویی سنگین، گاوصندوق یا تردمیل دارید، شرکت‌ها هزینه‌های جداگانه‌ای برای جابجایی آنان درخواست می‌کنند. هزینه جابجایی یخچال ساید بای ساید بین ۸۰۰ هزار تا ۲ میلیون تومان، پیانو بین ۱.۵ تا ۳ میلیون تومان و هزینه جابجایی گاوصندوق بسته به وزن می‌تواند تا ۴ میلیون تومان هم برسد. به همین دلیل، بعضی خانواده‌ها از حمل این وسایل صرف‌نظر می‌کنند یا به قول خودشان، «با نذر و دعا این وسایل را به مستأجر بعدی می‌سپارند!»
بیمه وسایل نیز به‌صورت اختیاری ارائه می‌شود و معمولاً در فاکتور نهایی ذکر نمی‌گردد. شرکت‌ها معمولاً بیمه با سقف ۲۰۰ میلیون تومان را با هزینه‌ای بین ۱ تا ۲ میلیون تومان پیشنهاد می‌کنند، اما در عمل، مردم کمتر به این بیمه اعتماد می‌کنند. یکی از مشتریان می‌گوید: «در قرارداد نوشته بودند که بار بیمه است، اما وقتی مبل ترک برداشت، گفتند این شامل بیمه نمی‌شود، چون خودت گفتی از طبقه پنج بیا پایین!»
نکته جالب دیگر، افزایش نرخ‌ها در ایام تعطیل و روزهای جمعه است. بیشتر شرکت‌ها در این روزها بین ۱۵ تا ۳۰ درصد قیمت‌ها را افزایش می‌دهند. این وضعیت باعث شده که برخی خانواده‌ها به‌جای جابه‌جایی در روزهای آخر هفته، مجبور به انجام این کار وسط هفته شوند، حتی اگر مرخصی گرفتن برایشان مشکل باشد.
با این حال، احتمالا مهم‌ترین نکته در بین این اعداد و ارقام، مقایسه آن‌ها با درآمد مردم است. حداقل دستمزد ماهانه کارگران در سال ۱۴۰۴ حدود ۱۰ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان تعیین شده است. به این معنا که اگر یک کارگر بخواهد تنها یک‌بار در سال جابه‌جا شود، باید تقریباً بیش از یک پایه حقوق خود را صرف کند. به این ترتیب، جابجایی منزل برای بخش قابل‌توجهی از مردم، به ویژه افراد کم‌درآمد، دیگر یک نیست، بلکه تبدیل به یک بحران واقعی معیشتی شده است.
افزایش اجاره‌بها در تهران، موجب جابجایی‌های وسیعی شده، اما اکنون هزینه بالای اسباب‌کشی به عنوان مانع جدی برای مهاجرت در نظر گرفته می‌شود. خانواده‌ای که پیش‌تر از مناطق مرکزی تهران به مناطق ارزان‌تر نقل مکان می‌کردند، اکنون با افزایش هزینه‌های باربری، ترجیح می‌دهند حتی در خانه‌هایی با شرایط نامناسب باقی بمانند تا از تحمل این هزینه‌ها اجتناب کنند.
در چنین اوضاعی، عدم نظارت مؤثر و نبود نرخ‌نامه مشخص، دست شرکت‌های باربری را برای هر گونه افزایش قیمت دلخواه باز گذاشته است. اگرچه بعضی اتحادیه‌ها نرخ‌های تقریبی را اعلام کرده‌اند، اما واقعیت بازار با آنچه روی کاغذ نوشته شده تفاوت دارد. در حال حاضر، اسباب‌کشی نه‌تنها یک چالش فیزیکی، بلکه به بحران مالی تبدیل شده که خانواده‌های بسیاری را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
۲۲۳۲۲۴
