خطر ابتلا به زوال عقل در هر نسل جدید به طور مداوم کاهش مییابد
شیوع زوال عقل در سطح جهانی رو به افزایش است. به آمار سال ۲۰۲۱، بیش از ۵۷ میلیون نفر با یکی از بیماریهای مخرب عصبی که زیر مجموعه زوال عقل قرار میگیرد، زندگی میکردند و انتظار میرود این تعداد تا سال ۲۰۵۰ به ۱۵۳ میلیون نفر برسد.
با این حال، یک پژوهش جدید نشان میدهد که ممکن است این روند در حال معکوس شدن باشد و نسلهای جوانتر در سنین بالا در مقایسه با نسلهای گذشته با خطر کمتری برای ابتلا به این بیماری روبهرو باشند.
یک تیم تحقیقاتی به رهبری شیائوژو دو (Xiaoxue Dou) از دانشگاه کوئینزلند استرالیا، یک مطالعه مشاهدهای مقطعی انجام داده که شامل دادههای نظرسنجی سلامت از ایالات متحده، اروپا و انگلستان است. این مطالعه نشاندهنده جمعیتهای مختلف در یک برهه زمانی مشخص و براساس دادههای مشاهدهای است.
محققان به منظور تخمین وضعیت زوال عقل در شرکتکنندگان، فقط از متغیرهایی بهره گرفتند که در تمام دادههای نظرسنجی موجود بودند تا از هرگونه نادیدهگرفتن مشاهدات جلوگیری نمایند.
به گفته محققان، گروههای جدیدی که در هر سه منطقه متولد شدهاند، کمتر در معرض خطر زوال عقل قرار دارند، اگرچه این روند با نرخهای متفاوتی در بین کشورهای مختلف مشاهده شده است. نرخ کاهش در میان زنان بیشتر از مردان بوده است.
این پژوهشگران بهویژه بر روی افراد ۷۱ سال و بالاتر متمرکز شدند و دادهها را در دستههای سنی با فاصله چهار سال طبقهبندی کردند.
جوانترها بهطور معناداری در مقایسه با گروههای سنی مسنتر، میزان شیوع زوال عقل را در سنی پایینتر تجربه کردند؛ به طوری که این آمار در ایالات متحده ۲۱.۲ درصد، در اروپا ۳۸.۹ درصد و در انگلستان ۲۸.۳ درصد گزارش شده است.
سابرینا لنزن (Sabrina Lenzen)، اقتصاددان و نویسنده همکار از دانشگاه کوئینزلند، توضیح داد: به عنوان نمونه، در ایالات متحده، بین افراد ۸۱ تا ۸۵ ساله، ۲۵.۱ درصد از متولدین بین ۱۸۹۰-۱۹۱۳ و ۱۵.۵ درصد از متولدین بین ۱۹۳۹-۱۹۴۳ دچار زوال عقل بودند.
این گروه از محققان هشدار میدهند که دادههای آنان ممکن است بهطور دقیق وضعیت گروههای اقلیت را نشان ندهد، اما نتایج حاکی از این است که با وجود پیر شدن جمعیت، احتمالاً نسبت افراد مبتلا به زوال عقل در میان گروههای مورد بررسی در حال کاهش است.
نویسندگان این مطالعه تأکید میکنند که کاهش نسلی در خطر ابتلا به زوال عقل میتواند پیامدهای قابل توجهی برای برنامهریزی در زمینه مراقبتهای بهداشتی، سیاستهای مراقبت درازمدت و نیازهای نیروی کار در جوامع سالخورده به همراه داشته باشد.
این تحقیق در نشریه JAMA Network Open منتشر شده است.
