تحول گرافیک در بازی‌های راک‌استار؛ از شروع تا GTA 6

پیشرفت گرافیکی در بازی های راک استار؛ از GTA 4 تا امروز

وقتی صحبت از گرافیک به میان می‌آید، استودیوهای زیادی در صنعت ویدیوگیم حضور دارند که با رزولوشن‌های خیره‌کننده و بافت‌های 4K خودنمایی می‌کنند؛ اما چیزی که تجربه‌ی بصری بازی های راک استار را همیشه یک قدم از رقبا جلوتر نگه داشته، وسواس بی‌نظیر آن‌ها در ترکیب گرافیک با فیزیک واقع‌گرایانه است. در این مطلب از بازیکاچو ، قصد داریم بررسی کنیم که این استودیو چگونه استانداردهای جهان‌باز را از نو تعریف کرد. برای درک نقطه شروع این مسیر تکامل، باید به سال 2008 و خیابان‌های خاکستری و بارانی لیبرتی سیتی در بازی GTA 4 برگردیم.
عرضه GTA 4 تنها یک ارتقای گرافیکی ساده نسبت به نسخه سن آندریاس نبود، بلکه یک تغییر تکنولوژیک تمام‌عیار محسوب می‌شد. راک‌استار پس از سال‌ها استفاده از موتور RenderWare در دوران کنسول‌های نسل ششم، متوجه شد که برای خلق یک جهان زنده، پویاتر و بی‌نقص، به زیرساختی کاملا اختصاصی نیاز دارد. نتیجه‌ی این نیاز، بلوغ موتور گرافیکی نام‌آشنای RAGE (Rockstar Advanced Game Engine) بود.
با این حال، تفاوت GTA 4 با دیگر بازی‌های هم نسل خود فقط در سایه‌زنی‌های بهتر یا بازتاب نور روی آسفالت خیس خلاصه نمی‌شد؛ تحول اصلی زمانی رخ داد که انجین RAGE با موتور فیزیک قدرتمند Euphoria ادغام شد. تا پیش از این بازی، هندلینگ ماشین‌ها معمولا آرکید بود و واکنش شخصیت‌ها به ضربه یا گلوله، صرفا پخش یک انیمیشن از پیش تعیین شده و خشک را به همراه داشت.
اما با ورود به لیبرتی سیتی، همه‌چیز سنگین و فیزیک‌محور شد. اگر آن روزها را به خاطر بیاورید، وقتی در حال فرار از پلیس با سرعت به یک دیوار بتنی برخورد می‌کردید، شیشه ماشین با فیزیکی کاملا پویا خرد می‌شد و نیکو بلیک با واکنشی کاملا طبیعی به بیرون پرتاب می‌شد. تصادفات رانندگی به شکل هم‌زمان ( Real-time ) محاسبه می‌شدند، ماشین‌ها وزن داشتند و عابران پیاده بسته به اینکه ضربه به کدام قسمت از بدنشان وارد شده، واکنشی کاملا داینامیکی نشان می‌دادند. این سنگ بنای جدید باعث شد تا گرافیک از یک «تصویر ثابت زیبا» خارج شده و به یک «شبیه‌سازی زنده» تبدیل شود.
راک‌استار در سال 2012 با بازی Max Payne 3، همین پایه فیزیک و انیمیشن را به اوج پختگی خود رساند. با وجود اینکه مکس پین یک بازی خطی بود، اما تکنولوژی به کار رفته در فیزیک پارچه، نحوه حرکت لباس با وزش باد و از همه مهم‌تر انیمیشن‌های بی‌نقص شلیک و برخورد گلوله به محیط، استانداردی را به جا گذاشت که هنوز هم پس از گذشت سال‌ها، بسیاری از شوترهای مدرن در رسیدن به سطح آن ناتوان هستند.
 

بهینه‌سازی و واقع‌گرایی؛ از گستردگی GTA 5 تا شاهکار RDR 2

پس از پایه‌گذاری این فناوری در نسل هفتم، بزرگ‌ترین چالش راک‌استار در سال 2013، مدیریت ابعاد بی‌سابقه نقشه‌ای بود که ساختارش با بازی‌های قبلی تفاوت بنیادی داشت. بازی GTA 5 روی همان سخت‌افزار محدود و رم 512 مگابایتی کنسول‌های PS3 و Xbox 360 اجرا شد، اما از نظر وسعت دید ( Draw Distance )، تکنولوژی رندرینگ امواج دریا و تراکم جزئیات شهری، گامی بلند به جلو برداشت. کلید اصلی این موفقیت، بهینه‌سازی مجدد معماری RAGE و مدیریت هوشمندانه بار پردازشی حافظه بود.
گرافیک بصری این اثر به قدری فراتر از استانداردهای زمان خود عمل کرد که قدم زدن در ارتفاعات وین‌وود یا تماشای غروب آفتاب سواحل لوس سانتوس، تصاویری خلق می‌کرد که هر کدام می‌توانستند به عنوان یک عکس گیمینگ باکیفیت برای پس‌زمینه سیستم شما استفاده شوند. نسخه نسل هشتمی بازی در کنسول‌های PS4 و Xbox One نیز با افزودن حالت زاویه دید اول‌شخص و افزایش تراکم پوشش گیاهی، ثابت کرد که سیستم طراحی‌شده چقدر انعطاف‌پذیر است.
اما اوج نمایش تکنولوژی این استودیو و معیار تازه‌ای برای واقع‌گرایی در صنعت ویدیوگیم، با عرضه Red Dead Redemption 2 در سال 2018 رقم خورد. راک‌استار در این شاهکار، تعریف «گرافیک» را از بافت‌های باکیفیت به «اتمسفر زنده» تغییر داد. سیستم نورپردازی حجمی ( Volumetric Lighting ) بی‌نظیر، فیزیک تعاملی گل‌ولای و برف و رندرینگ پویای سیستم آب‌وهوا، محیطی را ساختند که نفس می‌کشید. وقتی در گل‌ولای شهر ولنتاین قدم می‌زنید، نه تنها ظاهر لباس آرتور مورگان کثیف می‌شود، بلکه سنگینی حرکت او را در میان گل و برف به وضوح از طریق کنترلر حس می‌کنید.
طراحی بصری چشم‌نواز غرب وحشی در این عنوان زمانی به اوج تاثیرگذاری می‌رسید که با موسیقی متن هوشمند آن ترکیب می‌شد. هارمونی تصویر و صدا به قدری دقیق برنامه‌ریزی شده که شنیدن یک آهنگ ردد۲ به تنهایی کافی است تا تمام آن مناظر مه‌آلود جنگل‌های آمبارینو و لحظات باشکوه در ذهن مخاطب تداعی شود.
 

گرافیک GTA 6 و موتور RAGE 9؛ جهش بزرگ در بازی های جهان‌باز

اگر پیشرفت‌های بصری بازی Red Dead Redemption 2 را نقطه اوج نسل هشتم بدانیم، گزارش‌ها و تحلیل‌های فنی نشان می‌دهند که فاصله گرافیکی میان این شاهکار و بازی GTA 6، حتی از پرش فنی میان GTA 5 و RDR 2 نیز چشمگیرتر خواهد بود. قلب تپنده این تحول عظیم، نسخه نهم از موتور اختصاصی راک‌استار یعنی RAGE 9 است. مهندسان این استودیو بسیاری از زیرساخت‌های رندرینگ را از پایه بازنویسی کرده‌اند تا استانداردهای جدیدی را تعریف کنند.
برای درک بهتر این جهش نسلی، در جدول زیر تفاوت‌های کلیدی معماری گرافیکی را مقایسه کرده‌ایم:
 

جزئیات این دستاوردهای ساختاری شامل موارد زیر است:
   – شبیه‌سازی فیزیکی آب (Water Physics): با توجه به اینکه بخش عظیمی از نقشه وایس سیتی را اقیانوس‌ها و باتلاق‌ها تشکیل می‌دهند، راک‌استار از بافت‌های مسطح عبور کرده است. امواج دارای حجم فیزیکی هستند، در برابر تغییرات آب‌وهوایی واکنش نشان می‌دهند و حتی نحوه شنا کردن کاراکترها مستقیما روی فرم موج‌ها تاثیر می‌گذارد.
   – نورپردازی و رهگیری پرتو (Ray Tracing): انعکاس نور نئون‌های وایس سیتی روی بدنه خیس ماشین‌ها در طول شب و نحوه برخورد خورشید با متریال‌های مختلف، به لطف سیستم رندرینگ مبتنی بر فیزیک ( PBR ) بسیار طبیعی‌تر پردازش می‌شود.
   – هوش مصنوعی و تراکم NPCها: ما شاهد تراکم بی‌سابقه‌ای از جمعیت هستیم؛ جایی که هر NPC روتین زندگی مختص به خود را دارد و انیمیشن‌های مربوط به حرکت مو و لباس با دقت بالایی محاسبه می‌شوند.
اما تمام این دستاوردهای خیره‌کننده، یک چالش فنی بزرگ را به همراه دارد: آیا کنسول‌های PS5 و Xbox Series X توانایی پردازش این حجم از جزئیات را با نرخ 60 فریم بر ثانیه دارند؟ بار پردازشی سنگینی که سیستم فیزیک و هوش مصنوعی روی دوش پردازنده مرکزی (CPU) می‌گذارد، رسیدن به 60 فریم ثابت را به شدت دشوار می‌کند. راک‌استار همواره پایداری عملکرد با نرخ 30 فریم را ترجیح داده است؛ هرچند گنجاندن یک حالت عملکرد (Performance Mode) بهینه شده، بزرگ‌ترین آزمون آن‌ها برای راضی نگه داشتن گیمرهای نسل نهم خواهد بود.
 

جمع‌بندی؛ آیا GTA 6 استانداردهای صنعت گیم را دوباره تغییر می‌دهد؟

مسیر تکامل گرافیکی راک‌استار نشان می‌دهد که این استودیو هرگز به دنبال یک ارتقای بصری توخالی نبوده است. از فیزیک انقلابی GTA 4 تا اتمسفر زنده و نفس‌گیر RDR 2، هدف همیشه خلق جهانی بوده که بازیکن به جای تماشای آن، واقعا درونش زندگی کند. با توجه به جزئیاتی که از موتور RAGE 9 و شبیه‌سازی دیوانه‌وار شهر وایس سیتی داریم، پاسخ به این سوال که آیا GTA 6 دوباره استانداردهای صنعت را تغییر می‌دهد، یک «بله» قاطعانه است.
این بار حتی بازی‌سازان بزرگ رقیب هم در برابر عظمت این پروژه هیجان‌زده هستند. همان‌طور که بازی‌سازان ارشد استودیوهای محبوبی چون Atlus و طراحان باسابقه‌ی Sega و Square Enix در مصاحبه‌های اخیر خود با رسانه‌ها اشاره کرده‌اند، عرضه این بازی نه تنها یک نقطه عطف برای راک‌استار، بلکه «یک اتفاق تکرارنشدنی در این نسل» خواهد بود که استانداردهای بازیکنان را برای همیشه تغییر می‌دهد.
در نهایت، ترکیب هوش مصنوعی پویا، فیزیک بی‌نظیر آب و گرافیکی که مرز بین رندر هم‌زمان و واقعیت را از بین می‌برد، استاندارد جدیدی را رقم خواهد زد که تمام بازی‌های جهان‌باز تا یک دهه آینده، مجبورند خودشان را با آن متر و معیار بسنجند.