جزئیاتی درباره عدم حضور جناب مولوی عبدالحمید در مراسم تحلیف!

به گزارش شیعه آنلاین؛ با کمی کنکاش و جستجو درباره سابقه و فعالیت های جناب مولوی عبدالحمید، امام جمعه مسجد مکی و مدیر دارالعلوم زاهدان، به راحتی می شود خط مشی، اندیشه و اعتقادات وی را فهمید. به رغم برخی موضع گیری ها و ایستگاه های نسبتا نامطلوب جناب مولوی در دو دهه اخیر، اما در مجموع می توان او را شخصیتی مقبول در ایران و نزد مسئولان جمهوری اسلامی ایران دانست.

در این نوشتار قصد داریم به جنجال اخیر به وجود آمده توسط اطرافیان معلوم الحال ایشان بپردازیم و جهت تنویر افکار عمومی، نکاتی در این باره را بیان نماییم.

چند روز پیش مراسم تحلیف دکتر “حسن روحانی” رئیس جمهور ایران برای یک دوره چهار ساله دیگر در سالن مجلس شورای اسلامی برگزار شد. جنجالی که ما قصد داریم در این نوشتار به آن اشاره کنیم، مربوط به عدم حضور جناب مولوی در این مراسم است. حال لازم است به چند نکته در اعتراض ایشان به موضوع عدم حضورش در این مراسم اشاره کرده و ما نیز ملاحظاتی در مورد این نکات را بیان کنیم:

  • در اولین اخباری که درباره این موضوع توسط برخی اطرافیان معلوم الحال جناب مولوی در فضای مجازی بطور گسترده منتشر شد، ضمن انتقاد از نظام، ادعا شده بود که جناب مولوی به این مراسم دعوت نشده و این اقدام را تبعیض مذهبی و دینی تلقی کرده بودند. در پاسخ به این موضوع می گوییم: اولا چرا در ابتدا چنین ادعایی توسط هواداران جناب مولوی در فضای مجازی منتشر شد اما با گذشت دو روز از ماجرا، با سرعت تغییر موضع داده و مدعی شدند که مقامات دولتی از جناب مولوی دعوت بعمل آورده، اما مقامات مجلس شورای اسلامی مانع حضور ایشان شده است. دوما آیا دعوت شوندگان به این مراسم بر اساس چارچوب و اصول دینی و مذهبی دعوت می شوند که جناب مولوی و هوادارانش این اقدام را تبعیض مذهبی تلقی کرده اند؟ سوما حتی اگر هم بخواهیم از منظر دینی به این اقدام نگاه کنیم باید بگوییم حدود ۲۰ نماینده اهل سنت در مجلس شورای اسلامی در این مراسم حضور داشتند پس نمی توان گفت که اهل سنت مورد تبعیض قرار گرفته و در این مراسم حضور نداشته اند.
  • با توجه به اینکه مراسم تحلیف یک مراسم کاملا سیاسی است از همین روی تقریبا اکثر دعوت شدگان به چنین مراسمی از مقامات سیاسی کشور هستند. اما ملاحظه مهم در این باره اینست که چه لزومی دارد جناب مولوی بعنوان شخصیتی دینی در میان اهل سنت، در چنین مراسم سیاسی حضور داشته باشد؟! اگر چنین بود که پس می بایست همه مراجع تقلید، نمایندگان ولی فقیه استان ها، ائمه جماعت و جمعه و همه اعضای مجلس خبرگان رهبری نیز که هر کدام برای خود شخصیت و وزنه دینی هستند به این مراسم دعوت می شدند.
  • با اینکه این مراسم سیاسی است اما بدون شک نمی توان همه سیاستمداران ایران و یا جهان را به آن دعوت کرد. از همین رو حتی در میان سیاستمداران داخلی کشورمان و یا سیاستمداران مختلف جهان، به صورت گزینشی عمل شده است.
  • بر اساس ادعای جناب مولوی، مقامات دولتی تمایل داشته اند جناب مولوی در این مراسم حضور داشته باشد و حتی ادعا شده که مثلا محمد شریعتمداری شخصا اعلام کرده که برای دعوت از جناب مولوی تلاش خواهد کرد اما مسئولان مجلس شورای اسلامی مانع این دعوت شده اند. در این مورد چند ملاحظه وجود دارد. اگر بنا را بر صحت ادعای جناب مولوی قرار دهیم، پس باید بگوییم اولا نمی توان گفت که جمهوری اسلامی ایران تمایلی به دعوت از جناب مولوی و حضور ایشان در این مراسم نداشته است. شاید بتوان در بهترین حالت بگوییم به دلیل شلوغی و گرفتاری های برگزاری مراسم، ممکن است برگزار کنندگان فراموش کردند زمینه حضور وی را مهیا کنند. یعنی بهتر است موضوع را حمل بر مدیریت بد موضوع بگذاریم. در این صورت این پرسش مطرح می شود که چرا جناب مولوی، مانند بسیاری از دیگر مقامات کشورمان که در این مراسم شرکت نکرده اند، نباید سعه صدر و بزرگی از خود نشان می داد و بجای سکوت و چشم پوشی، موضوع را رسانه ای و بین المللی کنند و به اهرمی برای انتقاد و زیر فشار قرار دادن نظام مقدس جمهوری اسلامی قرار دهند و نظام را به تبعیض دینی و مذهبی متهم کنند در حالی که خودشان نیز اعتراف کردند از سوی مقامات دولت روحانی تلاش شده که به این مراسم دعوت شوند. پاسخ این تناقض و رفتار دو گانه جناب مولوی و هوادارانش را مگر کسی غیر از خودشان باید بدهد؟!
  • با توجه به اینکه مراسم تحلیف مراسمی سیاسی بوده، آیا بهتر نبود جناب مولوی بجای تلاش وافر برای حضور در آن و اعتراض بدلیل عدم حضورش، برای حضور نخبگان سیاسی جامعه اهل سنت در این مراسم تلاش می کرد؟! کما اینکه ما معتقدیم ۲۰ نماینده سنی مذهب مجلس شورای اسلامی از نخبگان سیاسی اهل سنت به شمار می روند. آیا واقعا فقط حضور جناب مولوی می تواند خلأ جامعه اهل سنت ایران در این مراسم را پر کند؟! یعنی جناب مولوی این ۲۰ نماینده را آدم به حساب نمی آورد که مدعی می شود کسی از اهل سنت ایران در این مراسم نبودند؟! آیا بهتر نیست جناب مولوی حداقل برای حضور در مراسم و برنامه های مختلف در شهرها مختلف، برنامه ریزی بهتری داشته باشد و مثلا بجای اینکه خودشان هم در مراسم افتتاح بیمارستان و کارخانه و غیره حضور یابد و هم برای حضور در محافل سیاسی تلاش کند، بین خودش و دیگر نخبگان اهل سنت در عرصه مختلف تقسیم کار کند؟! مثلا نخبگان و پزشکان سنی مذهب را برای مراسم افتتاح مراکز درمانی و مهندسان سنی مذهب را برای افتتاح کارخانه ها و نخبگان سیاسی سنی مذهب را هم برای حضور در مراسم سیاسی انتخاب کنند و شخص مولوی در مراسم دینی مانند کنفرانس تقریب مذاهب و دیگر مراسم دینی و مذهبی حضور یابد؟!

در پایان تنها پرسشی که باقی می ماند اینست که آیا مفهوم عدالت این است که شما در همه مراسم شرکت کنید و دیگر نخبگان اهل سنت از حضور در مراسم محروم بمانند؟! آیا بهتر نیست جناب مولوی مانند دیگر علمای اهل سنت همچون مولوی چابهاری، ماموستا ملاقادر، شیخ عبدالکریم محمدی، مولوی اسحاق مدنی، مولوی جامی الأحمدی، مولوی سلامی و سایر بزرگان اهل سنت که در مراسم مختلف دینی حضور می یابند، ایشان نیز بجای فکر کردن به حضور در محافل سیاسی، به فکر مدیریت بهتر دارالعلوم باشد؟! دارالعلومی که هر روز خبری ناراحت کننده از درون آن شنیده می شود، یک روز خبر اعتراض یک طلبه و روزی دیگر خبر درگیری یک طلبه با مسئولان و کتکاری و غیره…

 

 

You might also like More from author

Leave a comment