از شلوارهای پاره تا پارگیِ فرهنگی

 

به گزارش شیعه آنلاین ؛ جوانانی که شلوار جین پاره به تن دارند اکنون بسیار هستند و بیشتر لباس های جین کنونی را به شکل پاره می بینیم که قسمت های ساییده شده روی آن به چشم می خورد. اما تاریخچه و معنای پنهان در پس شلوار جین های پاره چیست؟

تولید شلوارهای جین به سال ۱۸۹۰۰ بر می گردد. در آن زمان شلوار جین به علت مقاوم بودنش در برابر پارگی، راحتی و قیمت مناسب لباس کار مورد علاقه کارگران کارخانه، معدن وگله داران و دامداران بوده است. بعد از مدتی زنان نیز جین را به عنوان لباس کار خود برگزیدند. در اواخر دهه۵۰ میلادی وقتی مارلون براندو و جیمز دین در فیلم های پرفروش وسترن جین به تن کردند، پوشیدن شلوار جین به نماد جوانی و سرکشی و یاغی گری برای نسل جوان تبدیل شد.

پوشیدن جین در واقع نشان از اعتراض اجتماعی به نظام سرمایه داری و اعلام همبستگی با طبقه کارگر اجتماع بود.جوانان جین هایشان رو دوست داشتند و برای مدت طولانی آنها را بر تن می کردند. جین انتخاب اول انها برای ماجراجوی و تفریح بود. برای جوانان آن دوره ساییدگی رنگ و پارگی های روی زانو که نشان از ماجراجویی داشت دلیل کافی برای دور انداختن و خرید شلوارهای نو نبود .و پوشیدن شلوارهای جینی که بر اثر استفاده زیاد و کهنگی پاره بودند تبدیل به انتخاب اگاهانه وسبک لباس پوشیدن جوانان شد.

وقتی گروه موسیقی “Ramones “با شلوارهای جین پاره پاره بر روی سن رفتند محبوبیت این سبک افزایش یافت و جوانان بیشتری برای تقلید از موزیسین های مورد علاقه خود به پوشیدن شلوارهای پاره ادامه دادند. در دهه ۸۰ و ۹۰ اعضای بندهای محبوب راک، پانک و متال که درونمایه اصلی شعرهایشان ضدیت با نظام سرمایه داری و همبستگی با طبقه متوسط و کارگر بود به پوشیدن جین های پاره ادامه دادند و مد شلوارهای جین پاره با قدرت بیشتری به حیات خود ادامه داد.

به نظر می رسد بی تفاوت بودن در امر پوشش زنان و مردان تا حدی پیش برود که می توان گفت به زودی عریانی به امری عادی و قابل پذیرش در ایران تبدیل شود و فقط یک قدم تا عریانی زنان در ایران باقی مانده، برنامه ای که اگر دشمنان اسلام یک روز با زور می خواستند آن را به مردم ایران تحمیل کنند به کمک رسانه ها  و مدگرایی به زودی با اختیار و هزینه خود مردم به آن خواهند رسید و بی حیایی و برهنگی خیابان ها و بازارهای ما از خیابانها لس آنجلس هم بیشتر خواهد شد.

حال با هدف بررسی تاثیرات منفی پارگی شلوار، خبرنگار شیعه آنلاین گفتگویی با دکتر مجید ابهری ، کارشناس مسائل اجتماعی انجام داد و وی در این باره گفت: “پارگی” مد نیست. بر اساس پژوهش هایی که بنده حدود ۱۰ سال پیش در این باره انجام دادم متوجه شدم که سال ها پیش یک جوان فقیر آمریکایی به یک مجلس جشنی دعوت می شود اما به دلیل پارگی شلوارش، خجالت می کشیده که به آن مجلس برود. دو تا از دوستان وی در اقدامی عجیب با هدف اینکه وی را دلداری بدهند، آنها هم شلوار خود را پاره کرده و سه نفری با شلوار پاره به آن مجلس می روند و از فردای آن روز هم تصمیم می گیرند با همان شلوار پاره در محال مختلف جامعه حضور یابند. در مدت زمان کوتاهی این موضوع از ایالت کالیفورنیا به دیگر ایالت های آمریکا نیز سرایت کرد و به یک مد سراسر تبدیل شد.

این کارشناس مسائل اجتماعی افزود: اما متاسفانه جوانان کشور ما بدون دانستن فلسفه این وضعیت، این کار را می کنند و دنبال آن می روند. در گذشته مردم وقتی برای خرید لباس به بازار می رفتند با دقت لباس را نگاه می کردند تا پارگی یا ضربه خوردگی نداشته باشد اما متاسفانه امروزه جوانان ما برای خرید لباس های پاره و ضربه خورده پول خرج می کنند.

دکتر ابهری در پاسخ به پرسش خبرنگار شیعه آنلاین مبنی بر اینکه “پارگی لباس چه تاثیر اجتماعی، فرهنگی و دینی بر جامعه دارد؟!” گفت: این موضوع از سه بُعد تاثیر منفی دارد. بُعد اول روانی است. پارگی لباس باعث ایجاد افسردگی روحی، گرایش به لا ابالی گری، بی قیدی و بی نظمی می شود. بُعد دوم از نظر فرهنگی است، در واقع با پوشیدن لباس پاره، انسان به دنبال مدی می رود که اصلا فلسفه اش را نمی داند و فقط یه چیزی دیده و کور کورانه رفتاری را تقلید می کند. اما بُعد سوم از نظر دینی است که باید بگوییم، نشان دادن بخشی از بدن چه از سوی زن و چه مرد به فرد نامحرم از نظر شرعی حرام است و زیرا باعث تحریک جنسی و گرایش به فساد و به باتلاق کشاندن جامعه می شود.

این کارشناس مسائل اجتماعی همچنین گفت: در واقع به نظر من تقریبا همه جوانان یا افرادی که این لباس ها و شلوارهای پاره را می پوشند، بخاطر چشم و هم چشمی است، بخاطر اینکه به اصطلاح خودشان از نظر مد و برند، از دوستان، اطرافیان و دیگران عقب نمانند اما این افراد باید بدانند که حتی در کشورهای غربی، افراد با شخصیت و تحصیل کرده هم لباس های پاره نمی پوشند بلکه فقط افراد ولگرد، بیکار، علاف و لا ابالی لباس هایشان پاره است. پس چرا باید کاری را از روی ناآگاهی بکنیم؟!

You might also like More from author

Leave a comment